تلخیص از کتاب: تاریخ خلفاء، نویسنده: حجه الاسلام و المسلمین رسول جعفریان :
خلیفه دوم از طایفه بنى عدى بود. طایفه مزبور یکى از تیرههاى کم جمعیت قریش بوده است. مادرش حنتمه دختر هاشم بن مغیره از تیره بنى مخزوم بود. این تیره نیز از طایفه قریش و در جاهلیت از همپیمانان بنى امیه به شمار مىرفت. وی بر خلاف ابو بکر، از کسانى بود که سالها پس از بعثت رسول خدا (ص) به آن حضرت ایمان آورد. بسیارى از مصادر، اسلام او را در سال ششم بعثت مىدانند. این در حالى است که مسعودى، اسلام او را چهار سال قبل از هجرت، یعنى سال نهم بعثت مىداند.
خلیفه دوم در دوران مدینه، در حوادث و جنگها حضور داشت گر چه تاریخ خاطره ویژهاى از وى به یادگار ندارد. زمانى که دختر او حفصه به عقد رسول خدا (ص) در آمد، رفت و شد وى با رسول خدا (ص) بیشتر شد. پیش از آنکه ابو بکر وى را بر این کار بگمارد، درباره این کار خود، از عبد الرحمن بن عوف مشورت خواست، او با تمجید از وى، عمر را فردى عصبانى خواند. پس از نوشتن عهد خلافت عمر توسط ابو بکر، عملا عمر به خلافت منصوب شده بود.خلق سختگیرانه عمر، از نظر اقتصادى نیز نمود خاص خود را داشت. او زندگى ساده را براى خود و کارگزاران و خانواده خود مىپسندید، در این باره الگوى زندگى رسول خدا (ص) هنوز در میان مردم جارى بود گر چه به مرور کسانى از حاکمان، راه و رسم دیگرى را پیشه کرده بودند. عمر علاوه بر آن که به هر روى تحت تاثیر آن الگو قرار داشتشخصا نیز برداشت زهدگرایانه افراطى از دین داشت. خلیفه بیش از ده سال خلافت کرده و در سال 23 هجرى کشته شد .